سرمایهگذاری و برنامهریزی سرمایهگذاری
سرمایهگذاری:
تعریف ساده، اما فراگیر از سرمایهگذاری عبارت است از،" به تعویق انداختن مصرف فعلی برای دستیابی به مصرف بیشتر در آینده". صندوقهای بازنشستگی نمونههایی هستند که مصرف را به تعویق میاندازند. هنگامی که کارکنان تمام دستمزد خود را در زمان حاضر دریافت نمیکنند، و بخشی از آن را در صندوق بازنشستگی نگهداری میکنند، در واقع مصرف خود را به تعویق میاندازند. به همین شیوه، هنگامی که افراد سهام یا دیگر داراییهای مالی میخرند، در حال به تعویق انداختن مصرف هستند، یعنی سرمایهگذاری میکنند. خرید خانه ( بخشی از بهای خرید نقدی و بخشی دیگر با دریافت وام پرداخت میشود) به جای اجاره خانه (فقط بخش نقدی بهای خرید به عنوان ودیعه اجاره پرداخت شود و وامی دریافت نشود) را میتوان به همینگونه تفسیر نمود. چون، عمر خانه بیشتر از مدت زمان پرداخت وام خرید خانه است، بخشی از پرداختهای فعلی بهای خرید بابت استفاده از خانهی مسکونی در سالهای آینده است. یعنی، اجاره کردن باعث افزایش مصرف زمان حال، و کاهش مصرف در آینده میشود.
بنابراین، سرمایهگذاری دامنه وسیعی از فعالیتها را در بر میگیرد و شامل سرمایهگذاری در داراییهای مالی قابل دادوستد و غیرقابل دادوستد است. در مطالب حاضر، منظور از "سرمایهگذاری" سرمایهگذاری در داراییهای مالی به خصوص اوراق بهادار قابل دادوستدی است که توسط دولتها یا شرکتها منتشر میشود. اوراق بهادار قابل دادوستد داراییهای مالیای هستند که به آسانی و با حداقل هزینه در بازارهای مالی انسجامیافته قابل خرید و فروش هستند. سرمایهگذاری روشی برای حفظ ارزش پول و کسب عایدی میباشد. به هر حال، دو ویژگی اصلی سرمایهگذاری؛ زمان و ریسک است. از دست دادن منافع در حال حاضر قطعی و مبلغ آن معین است. اما، پاداش سرمایهگذاری مربوط به آینده است و مبلغ آن اغلب نامشخص است.
در واقع سرمایهگذاری خرید اقلام دارایی و یا اوراق بهاداری است که با گذشت زمان منجر به ایجاد درآمد و افزایش ارزش برای سرمایهگذار خواهد شد. از این رو، هنگامی که فرد یک ورقه بهادار را خریداری میکند، سرمایهگذاری صورت پذیرفته است، اما خرید یک خانه به قصد سکونت سرمایهگذاری محسوب نمیشود. چرا که خانهای که در آن زندگی میکنیم، بازده معینی در طی زمان برای ما به وجود نمیآورد، اما خرید ورقه بهادار بهطور بالقوه دارای بازده است.
هر فردی که در بازارهای مالی سرمایهگذاری میکند دارای هدف مشخصی است. او برای بدستآوردن سود و کسب منافع بیشتر در این بازار گام مینهد. در حقیقت شخص سرمایهگذار به امید بدستآوردن ارزشی در زمان آینده از ارزشهای کنونی چشمپوشی مینماید. اگر عوامل ترغیبکننده برای سرمایهگذاری وجود نداشته باشد، افراد بهطور معمول مصرف کنونی را به مصرف آینده ترجیح میدهند. بنابراین فرد سرمایهگذار باید از سرمایهگذاری کنونی خود انتظار بدستآوردن بازده مثبت داشته باشد و بهرهمندی از ثروت و فرصتهای مصرف در آینده ترغیبکننده وی خواهد بود.
دارایی مالی در برابر دارایی فیزیکی
سرمایهگذاری در داراییهای فیزیکی با سرمایهگذاری در داراییهای مالی تفاوت دارد. سرمایهگذاری فیزیکی، سرمایهگذاری در داراییهای مشهود مثل؛ زمین و تجهیزات است. سرمایهگذاری مالی خرید حق مالی همانند؛ سهام عادی و اوراق قرضه است. دارایی مالی حاوی منفعت یا ارزش معمول نقدینهای در آینده است. تأمین مالی برای خرید ساختمان نمونه خوبی برای معرفی سرمایهگذاری مالی و سرمایهگذاری فیزیکی است. ساختمان خریداری شده یک سرمایهگذاری واقعی است. برای درک سرمایهگذاری مالی باید به این نکته توجه کنیم که پول مورد نیاز برای خرید ساختمان از کجا و چگونه تأمین شده است؟ ممکن است قسمتی از پول مورد نیاز برای خرید توسط خریدار تأمین شود و باقیمانده وجوه مورد نیاز از محل وام رهنی تأمین شود. یعنی، خریدار وامی را برای خرید ساختمان دریافت و بر اساس جدول زمانی، مبلغ وام و بهره آن را پرداخت نماید. اغلب، شخص وامدهنده شخص حقیقی نیست، بلکه مؤسسهای است که به عنوان واسطه مالی فعالیت میکند. در این مثال، خریدار ساختمان در داراییهای فیزیکی سرمایهگذاری کرده است و مؤسسه واسطه مالی (مثل بانک تجاری)، در داراییهای مالی سرمایهگذاری نموده است.
فرآیند سرمایهگذاری
فرآیند سرمایهگذاری مستلزم تصمیمگیری در مورد انتخاب نوع اوراق بهادار برای سرمایهگذاری، میزان سرمایهگذاری و زمان انجام سرمایهگذاری است. پنج مرحله تصمیمگیری در فرآیند سرمایهگذاری عبارت است از:
1) تدوین خط و مشی سرمایهگذاری
مرحله اول، تدوین خط مشی سرمایهگذاری، شامل تعیین هدفهای سرمایهگذاری و مبلغ سرمایهگذاری است. چون در استراتژی سرمایهگذاری ارتباط مثبتی بین ریسک و بازده وجود دارد سرمایهگذار نمیتواند، قاطعانه ادعا کند که در سرمایهگذاری بازده زیادی بدست میآید. آنچه که سرمایهگذار باید بداند این است که هدف وی در جهت حداکثر نمودن بازده با توجه به ریسک میباشد. هدفهای سرمایهگذاری باید بر حسب ریسک و بازده بیان شود. این مرحله در فرآیند سرمایهگذاری شامل داراییهای مختلف مالیای است که باید در سبد سرمایهگذاری قرار گیرد. انتخاب داراییهای مالی بر اساس هدفهای سرمایهگذاری، مبلغ سرمایهگذاری و وضعیت مالیاتی سرمایهگذارخواهد. برای مثال، شرکتهای که از پرداخت مالیات معاف هستند(مثل صندوقهای بازنشستگی در امریکا) اقدام به خرید اوراق بهادار معاف از مالیات(مثل اوراق قرضه شهرداریها) نماید. خط و مشی سرمایهگذاری شالوده سرمایهگذاری میباشد، بدون آن سرمایهگذاران نمیتوانند تصمیمگیری نمایند. با وجود این، اغلب سرمایهگذاران توجهی به خطمشی سرمایهگذاری ندارند.
2) تحلیل اوراق بهادار
دومین مرحله در فرآیند سرمایهگذاری تحلیل اوراق بهادار میباشد. تحلیل اوراق بهادار شامل ارزیابی ورقه بهاداری خاص یا گروهی از اوراق بهادار در بین مجموعه وسیعی از داراییهای مالی میباشد. یکی از دلایل ارزیابی اوراق بهادار، شناسایی اوراق بهاداری است که به نظر میرسد قیمت بازار آن با قیمت ذاتی آن تفاوت دارد. روشهای زیادی برای تحلیل اوراق بهادار وجود دارد. با وجود این، بسیاری از این روشها در یکی از این دو طبقه؛ تحلیل فنی و تحلیل بنیادی قرار میگیرند. تحلیلگری که از بررسی روند قیمتها در گذشته جهت تحلیل اوراق بهادار استفاده میکند تحلیلگر فنی، و استفادهکنندگان از روش بنیادی را بنیادگرا مینامند.
3) تشکیل پرتفوی
ایجاد پرتفوی مرحله سوم در فرآیند سرمایهگذاری است و شامل شناسایی داراییهای خاص برای سرمایهگذاری و تعیین مبلغ سرمایهگذاری برای هر یک از داراییهای شناسایی شده است. این مرحله شامل؛ انتخاب، زمانبندی و تنوعبخشی است که باید مورد توجه سرمایهگذار قرار گیرد. انتخاب اوراق بهادار، حاکی از تحلیل موشکافانه اوراق بهادار و تمرکز بر پیشبینی تغییرات قیمت آنها در کوتاهمدت میباشد. زمانبندی که به عنوان پیشبینی کلان شناخته میشود شامل پیشبینی تغییرات قیمت سهام عادی نسبت به اوراق بهادار با درآمد ثابت مثل اوراق خزانه و اوراق قرضه شرکتی میباشد. تنوع بخشی نیز شامل ایجاد پرتفوی اوراق بهادار با هدف کاهش ریسک است.
4) بازبینی پرتفوی
مرحله چهارم در فرآیند سرمایهگذاری، بازبینی پرتفوی، شامل تکرار دورهای سه مرحله قبلی می باشد. با گذشت زمان سرمایهگذار ممکن است اهداف سرمایهگذاری خود را تغییر دهد و پرتفوی فعلی بهینگی خود را از دست دهد. سرمایهگذار ممکن است با فروش برخی اوراق بهادار و خرید اوراق بهادار دیگر، پرتفوی جدیدی ایجاد کند. انگیزه دیگر برای تغییر پرتفوی این خواهد بود که اگر قیمتهای اوراق بهادار تغییر یابد، بعضی از اوراق بهادار که قبلاً جذاب نبودهاند، اکنون ممکن است جذاب باشند و بعضی دیگر که قبلاً جذاب بودهاند اکنون دیگر اینگونه نباشند. سرمایهگذار ممکن است بخواهد اوراق بهاداری که اکنون جذاب شدهاند را به پرتفوی خود اضافه و اوراق بهاداری که جذابیت خود را از دست دادهاند از سبد خارج کند. چنین تصمیماتی به هزینه معاملات مربوط به خرید و فروش و چشم انداز بهبود در عملکرد پرتفوی بستگی دارد.
5) ارزیابی عملکرد پرتفوی
مرحله پنجم در فرآیند سرمایهگذاری، ارزیابی عملکرد پرتفوی، شامل؛ محاسبه ادواری بازده و ریسک سرمایهگذاری است.
رویکرد زمانی سرمایهگذاری
سرمایهگذاری در بورس اوراق بهادار از نظر مدت زمان سرمایهگذاری به سه شکل کوتاهمدت، میانمدت، و بلندمدت صورت میگیرد.
در روش ارزیابی سهام به شکل کوتاهمدت، عمده تمرکز تحلیلگران و خریداران و فروشندگان، به اخبار موجود در بازار است و خرید و فروش سهام نیز بر همین پایه انجام میگیرد. در این روش، که بعضی طول دوره آن را از چند روز تا چند هفته ذکر میکنند، بیشتر افراد حرفهای بازار فعالیت دارند و معمولاً در طول این مدت کوتاه نیاز به تحلیل شرایط صنعت وجود ندارد. به افراد تازه وارد به این بازار توصیه میشود که از این روش استفاده نکنند و خرید و فروش خود را بر اساس دیدگاه بلندمدت انجام دهند.
روش دوم که سرمایهگذاری در بورس اوراق بهادار با دیدگاه میانمدت میباشد، خریداران و فروشندگان سهام تمرکز خود را بر تحلیل روند قیمتی سهام و تا حدودی بر اساس اخبار منتشره از سوی شرکتها گذاشتهاند. طول این دوره را نیز عموماً سه تا شش ماه ذکر میکنند.
روش سوم، تصمیم گیری برای خرید و فروش سهام بر پایه تجزیه و تحلیل کامل صنایع و شرکتها میباشد. در این روش، تصمیمگیرندگان ابتدا وضعیت صنایع مختلف را در کشور و حتی در جهان بررسی نموده و با توجه به تحولات احتمالی آینده آن صنعت، تصمیم میگیرند که به آن صنعت وارد و یا از آن خارج شوند و در مرحله بعدی در صنعت خاصی، شرکتهای مورد نظر را ارزیابی نموده و با استفاده از اطلاعات موجود شرکت و سایر شرکتها، در آن صنعت اقدام به خرید سهام و یا فروش آن میکنند. بنابراین، با توجه به موارد اشاره شده، برای سرمایهگذاری در بورس اوراق بهادار هر چه به سمت رویکرد بلندمدت حرکت کنیم، نیاز به تجزیه و تحلیل بیشتری وجود دارد.
روشهای سرمایهگذاری
سرمایهگذاری در بورس به دو روش مستقیم و غیرمستقیم انجام میپذیرد. در سرمایهگذاری مستقیم فرد سرمایهگذار میتواند مستقیماً وارد بورس شود و اوراق بهادار موردنظر خود را خریداری کند. در این روش فرد باید تخصص و وقت کافی برای بررسی وضعیت بازار و سهامی که میخواهد خریداری کند داشته باشد. اما در فرصت کافی برای جمع آوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات بازار و شرکتها ندارند توصیه میشود.
برنامه ریزی سرمایه گذاری
برنامه ریزی سرمایه گذاری، پروسسی است که روش و میزان سرمایه گذاری در حال و آینده را با توجه به وضعیت مالی فعلی ،اهداف مالی آتی، میزان ریسک پذیری و شرایط مالیاتی مشخص میکند. یک سرمایه گذاری موفق به زمان و برنامه ریزی دقیق نیاز دارد. برای حصول یک نتیجه مناسب از سرمایه گذاری های خود باید از یک استراتژی درست که به نکات زیر توجه دارد، استفاده کنید.
- داشتن برنامه دراز و کوتاه مدت و بازنگری مداوم استراتزیهای سرمایه گذاری
- توجه به روشهای افزایش بازده سرمایه
- مدیریت ریسک سرمایه گذاری
- استفاده از تنوع در سرمایه گذاری
فهرست مندرجات
۱ داشتن برنامه دراز و کوتاه مدت و بازنگری مداوم در استراتژیهای سرمایه گذاری
۲ توجه به روشهای افزایش بازگشت سرمایه
۳ استفاده از تنوع در سرمایه گذاری
۴ مدیریت ریسک سرمایه گذاری
داشتن برنامه دراز و کوتاه مدت و بازنگری مداوم در استراتژیهای سرمایه گذاری
داشتن یک برنامه درذهن خود بسیارعالی است، ولی همواره یک برنامه با تغییراتی در اهداف و یا تغییر روش زندگی براحتی بفراموشی سپرده شده و یا تأثیر خود را از دست میدهند. با کمک و راهنمایی یک مشاور و متخصص مالی-سرمایه گذاری برنامه خود را تهیه و مکتوب کنید و به هیچوجه فراموش نکنید که وقتی برنامه ریزی می کنید به تمام وجوه آن توجه کنید و بخاطر بسپارید که برنامه ریزی سرمایه گذاری فقط به یک حساب پس انداز بازنشستگی (RRSP) خلاصه نمیشود. اهداف دراز مدت و کوتاه مدت را در نظر بگیرید. مرور مداوم سرمایه گذاری های خود.نیازها و اهداف شما در طول زمان تغییر خواهند کرد، بنابراین بطور مداوم باید سرمایه گذاری ها و برنامههای خود را مرور کنید تا اطمینان حاصل کنید که در مسیر درستی که می خواهید، پیش میروند. ازدواج، فرزند جدید، ادامه تحصیل، درگذشت عضوی از خانواده و افزایش یا کاهش درآمد همگی باعث میشوند تا شرایط مالی و اهداف تغییر کنند و نیاز به بازنگری در برنامه را ایجاب کنند. غلبه بر یک بازار متغیر و سفری طولانی.هیچکس نمیتواند پیش بینی کند که همواره سفری بدون دردسر را در بازار سرمایه در پیش خواهید داشت. حتی سرمایه گذاری های خوب که تاکنون بازده مناسبی را نشان داده اند، ممکن است تغییرات ناخوشایندی را تجربه کنند و با کاهش ارزش در دورهای از زمان همراه شوند. اما اگر صبور باشید و اجازه دهید که از شرایط ناخوشایند کوتاه مدت گذر کنند، نتیجه مناسبی را در طولانی مدت بدست خواهید آورد. در سرمایه گذاری های طولانی مدت ( 10 سال و بیشتر) تغییرات و کاهش ارزش در کوتاه مدت، تأثیر چندانی در اهداف نهایی نخواهند داشت و در واقع ریسک بزرگی به حساب نمیآید. زیرا تاریخچه و روند تغییرات در سالیان اخیر نشان میدهد که سرمایه گذاریهای خوب، علیرغم تغییرات و افت و خیزهایی که در طول سالیان متمادی تجربه کرده اند، در نهایت و بطور متوسط با روند مناسب افزایشی همراه بوده اند.
توجه به روشهای افزایش بازگشت سرمایه
زودتر شروع کنید. هرچه زودتر سرمایه گذاری خود را شروع کنید، از نتایج و بازگشت آن زودتر و بیشتر سود خواهید برد. از سوی دیگر چند برابر شدن سرمایه خود را تا پیش از زمان مورد نیاز و یا زمان بازنشستگی شاهد خواهید بود. با مشارکت در سرمایه گذاریهای خود بطور ماهانه و یا در دورههای کوتاه بجای مشارکت در انتهای سال، در نتیجه سرمایه شما زودترشروع به رشد خواهد کرد. سود سرمایه را دوباره سرمایه گذاری کنید. اگر به دریافت سود سرمایه بهعنوان یک درآمد نیاز ندارید، با سرمایه گذاری مجدد آن اجازه خواهید یافت تا از رشد متراکم و ترکیبی آن نیز سود خواهید برد. در هنگامیکه مشارکت خود بطور ماهانه و از ماههای اول سال شروع می کنید در طول سال به مبلغی که در موجودی شما قرار دارد، سود نیز تعلق خواهد گرفت. در نقطه مقابل آن مشارکت هایی که در انتهای سال انجام میشوند از این امکان بی بهره خواهند ماند. هماهنگی با نوسانات قیمت. وقتی در یک سرمایه گذاری بطور ماهانه و یا دورهای مشارکت می کنید و بخشی ثابتی از درآمد خود را بطور مداوم به آن اختصاص می دهید، به گونهای با تغییرات قیمت آن هماهنگ خواهید شد. در صورت کاهش بها شما قادر خواهید بود تا تعداد واحد بیشتری بخرید و در صورت افزایش قیمت هر واحد و بدلیل مشارکت ثابت ماهانه تعداد واحد کمتری خریداری خواهید کرد. این روش موجب میشود تا بهای متوسط خرید شما همواره کمتر از حداکثر مبلغی باشد که برای یک واحد پرداخته اید. سرمایه گذاری متناسب با اهداف و زمان. به اهداف و محدودیت زمانی خود در سرمایه گذاری توجه داشته باشید. اگر برای طولانی مدت و یا برای دوران بازنشستگی سرمایه گذاری می کنید، در مواردی مشارکت کنید که به شما اجازه میدهند با عدم برداشت از سرمایه خود، در طولانی مدت از سود بیشتری بهره ببرید. درصورتیکه به منابع مالی خود در کوتاه مدت نیاز دارید در سرمایه گذاریهایی مشارکت کنید که اجاره برداشت سرمایه را بدون جریمههای خاص به شما بدهند. در مواردی که هدف سرمایه گذاری، درآمد ماهانه یا دورهای است میتوانید در مواردی متناسب سرمایه گذاری کنید که برای این منظور در نظر گرفته شده اند.فراموش نکنید که فقط یک مشاور سرمایه گذاری میتواند شما را یطور کامل راهنمایی کند.
استفاده از تنوع در سرمایه گذاری
تنوع سرمایه: با مشارکت در یک fund مناسب شما در وافع موجودی مالی خود را در بخشهای مختلف سرمایه گذاری می کنید. زیرا هر fund یک بستر سرمایه گذاری است که خود از مجموع چندین سرمایه گذاری در موسسات مختلف تشکیل شده است و تنوع مورد نظر را به همراه دارد. اگر یک بستر سرمایه گذاری از مشارکت در بخشهای مختلف اقتصادی و صنعتی تشکیل شده باشد تنوع بهتری را بدست میدهد. بطور مثال یک fund که از سرمایه گذاری در موسسات مختلفی از بخشهای مالی، تولیدی،ارتباطات و یا خدماتی فعالیت میکنند، تنوع بیشتری را نتیجه خواهد داد. اگر گروهی از موسسات تولیدی در شرایطی خاص دچار مشکل گردند و دچار افت ارزش گردند، سایر بخشهای fund اجازه نخواهند داد تا افت بزرگی در ارزش کل fund بوجود آید.
تنوع بیشتر با استفاده از سرمایه گذاری خارجی: با در اختیار داشتن سرمایه گذاریهای مختلف که در بازارهای متفاوت و در نقاط مختلف جهان(آمریکا، اروپا یا آسیا) سرمایه گذاری کرده اند، تنوع بهتری را نیز بدست خواهید آورید. آنچه مشخص است همیشه چرخه و روند بازار در نقاط مختلف جهان هماهنگ و یکسان تغییر نمیکند. بطور مثال بازده سرمایه گذاری در آمریکا، اروپا و آسیا تفاوت هایی دارد و در مواردی نیز روندی کاملاً مخالف یکدیگر را نشان میدهند به این شکل که ممکن است زمانی که ارزش سرمایه گذاری در آمریکای شمالی افزایش مییابد، ارزش سرمایه گذاری های اروپایی و یا آسیایی با افت مواجه شوند و یا برعکس. بهمین جهت در شرایط مختلف همواره موقعیت مناسبی برای سرمایه گذاری وجود دارد. آنچه اهمیت دارد انتخاب تنوعی مناسب است که با شرایط فردی و میزان ریسک پذیری شما تطبیق داشته باشد.
مدیریت ریسک سرمایه گذاری
میزان ریسک پذیری: آگاهی داشتن از میزان ریسک پذیری هر فرد اهمیت بسیاری دارد. انتخاب سرمایه گذاری هایی که متناسب با ریسک پذیری فرد بوده و تعیین میزان مشارکت بتناسب وضعیت مالی وی اجازه خواهد داد تا سرمایه گذار از حداکثربازگشت با کمترین تنش و استرس سود ببرد. شرکت در سرمایه گذاری هایی که بیش از توان ریسک پذیری فرد بوده و یا فشار مالی زیادی به وی تحمیل میکند، موجب میگردد تا فرد با تغییری کوچک در بازار سرمایه، احساس خطر بزرگی کرده و استرس زیادی را متحمل گردد. استرس زیاد موجب تصمیم گیری های غیر تخصصی، سریع و کوتاه مدت خواهد شد. از سوی دیگر سرمایه گذار صیر لازم را برای برگشت اوضاع به حالت عادی نخواهد داشت. در نتیجه در بدترین زمان که نرخها در پایین ترین میزان خود قرار دارد، تصمیم به خروج از بازار سرمایه و تبدیل آن به نقدینگی میگیرد و ضرر مضاعفی را پس از کسر مالیات و یا جرایم مربوطه متحمل میشود.
تنوع و ریسک: همانگونه که اشاره شد، هر fund دارای نسبت و ترکیبی از سرمایه گذاری در موسساتی خاص است و موجب میگردد تا ریسک سرمایه گذاری کاهش یابد و با توجه به اینکه هرmutual fund دارای نرکیبی از سرمایه گذاری هایی است که با fund دیگر کاملاً متفاوت است، بنابراین با مشارکت در چند mutual fund نیز بطور قابل ملاحظهای تنوع سرمایه گذاری افزایش و ریسک احتمالی را نیز بتناسب بسیار کاهش خواهد یافت.
برنامه ریزی مالی
برنامه ریزی مالی که در واقع ترجمه Financial Planning از زبان انگلیسی است، مجموعهای از پیش بینی های مالی است که هر فرد را برای یک زندگی با آرامش و آسایش در آینده نزدیک و دور آماده میکند. این برنامه ریزی شامل جنبههای مختلفی است که فقط به پس انداز کردن و سرمایه گذاری هنگفت در سرمایه گذاری های خاص خلاصه نمیشود. این سرمایه گذاری ها فقط بخش کوچکی از یک برنامه ریزی جامع هستند. در یک برنامه ریزی مالی کامل و دقیق، وضعیت مالی امروز فرد و یا خانواده بررسی شده و اهداف مالی در آینده نزدیک و دورنیز مورد نظر قرار خواهد گرفت و با توجه به آنها روش و یا روشهای حصول این اهداف و قابل دسترس بودن آنها مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
برنامه ریزی مالی برای همه
کاملاً درست است که برنامه ریزی مالی برای افرادی که دارای درآمد بالا هستند، کاملاً الزامی است و از سوی دیگر بسیاری از موسسات مالی که سعی دارند تا سرمایه و پول سرمایه داران جذب کنند، بخش عمدهای از توان تبلیغاتی خود را بر روی این گروه متمرکز میکنند. ولی این بدین معنی نیست که برنامه ریزی مالی فقط برای این گروه است. برنامه ریزی مالی برای کلیه افراد الزامی است و بگونهای باید گفت افرادی که دارای درآمد متوسط و پایین هستند نیز نیاز بیشتری به برنامه ریزی و بررسی مالی وضعیت خود دارند. بخصوص افراد با درآمد متوسط باید توجه داشته باشند که در صورت عدم برنامه ریزی درست، بسیاری از فرصت های مناسب را از دست خواهند داد. فرصت هایی که با استفاده از آنها میتوانند آینده مالی خود و خانواده خود را تضمین کنند.
تداوم در اجرا
آنچه که یک برنامه مالی را موفق میکند، تداوم در اجرای آن است. برای رسیدن به اهداف خود، نیاز به اجرای قدم به قدم برنامه خود دارید. با اجرای هر بخش کوچکی از برنامه، به حصول کامل اهداف برنامه نزدیکتر شده و در صورت عدم اجرای بخشی کوچک و یا بزرگی از آن، حصول برنامه به تناسب به تاخیر افتاده و یا غیرممکن خواهد شد. ضرب المثل "قطره قطره وانگهی دریا شود" را میتوان در این مورد نیز صادق دانست. اگر از توجه به این قطرهها غفلت کنید، نه تنها براحتی بهدر خواهند رفت ، بلکه به هیچوجه دریا نخواهند شد و زمانی که به جرعهای از آن آب نیاز دارید، قطرهای در دسترس نخواهد بود.
بازنگری مداوم
بازنگری مداوم در برنامه ها، یکی دیگر از مواردی است که به قابلیت اجرای برنامه مالی شما کمک میکند. اتفاقات خاص در زندگی یک خانواده میتواند در برنامه مالی آنها تأثیر گذار باشد و تجدید نظر در آن را نیاز داشته باشد. بطور مثال تولد نوزادی در خانواده بر برنامههای مالی خانواده تأثیرگذار خواهد بود و یا درگذشت فردی در خانواده، علاوه بر مشکلات روحی که به خانواده وی تحمیل میشود، متناسب با سهم درآمد وی از کل درآمد خانواده، بر وضیعت فعلی و آینده مالی خانواده تأثیر گذار خواهد بود. در بسیاری موارد این تأثیر، مشکلی بزرگ دیگری بر مشکلات روحی خانواده خواهد افزود. موارد مشابه بسیاری وجود دارد که میتواند تأثیر مثبت یا منفی، بزرگ و یا کوچکی را در برنامه مالی بوجود آورد که بازنگری در برنامه را برای رسیدن به اهداف الزامی کند.
موارد توجه برنامه ریزی مالی
برنامه ریزی مالی به کلیه جنبههایی توجه میکند که استقلال مالی و یا اهداف مالی فرد را در آینده تضمین خواهد کرد. پس انداز برای آینده با هدف خرید اتومبیل و یا منزل و یا پس انداز بازنشستگی (RRSP) از مواردی است که عموم افراد با آن آشنایی دارند و تعداد کثیری آن را اجرا میکنند. یک برنامه ریزی کامل شامل موارد فوق است ولی فقط به آنها خلاصه نمیشود و این موارد فقط بخش کوچکی از یک برنامه ریزی مالی است. برای حصول به یک برنامه کامل باید به موارد بسیاری توجه دقیق شود که موارد زیر بخشی از آنها است:
میزان درآمد فرد و یا یک خانواده
سرمایه و موجودی نقدی و غیر نقدی
بدهی و تعهدهای مالی کوتاه و بلند مدت
هزینههای و مخارج روزانه زندگی
میزان و نوع مناسب سرمایه گذاری
خریدهای بزرگ و هزینههای اصلی و مهم در طی دوران زندگی (مانند خرید خانه، اتومبیل و مسافرت های تفریحی)
هزینههای مرتبط با آینده فرزندان و جوانان (هزینههای تحصیل، ازدواج و کمکهای مالی برای شروع زندگی مستقل)
وضعیت، نیازهای مالی و محل تامین آنها در زمان بازنشستگی
هزینهها و نیازهای مالی در زمان بیماری
هزینهها و نیازهای مالی در زمان از کارافتادگی
هزینهها و نیازهای مالی در زمان پس از درگذشت فرد یا افرادی از خانواده
نوع و میزان بیمه پزشکی و بیمه عمر مورد نیاز
منبع:http://newfinance.blogfa.com/post-30.aspx
علامه جعفری(ره):